Superhydrofobowe materiały to takie, które bardzo skutecznie odpychają wodę, dzięki czemu krople wody na ich powierzchni przyjmują kształt niemal idealnie kulisty. Materiały te są zawsze suche i czyste.

Tego typu technologie zostały już wykorzystane w przemyśle lotniczym, przez co zewnętrzne pokrycie samolotów nie ulega oblodzeniu, gdyż woda odpychana jest od powierzchni samolotu. Zwiększa to nie tylko bezpieczeństwo lotu, ale również wpływa na poprawę kosztów lotu, gdyż samolot jest po prostu lżejszy.

Podobną ideą kierowali się naukowcy z Institute of Technology in Harbin (Chiny). tworząc porowaty superhydrofobowy materiał, który - choć dziurawy - doskonale unosi się na wodzie!

Naukowcy zmodyfikowali powierzchnię miedzianej siatki, o milimetrowej średnicy oczek, za pomocą drobinek srebra wytwarzając na niej włoskowate struktury. Dzięki temu miedź uzyskała właściwości superhydrofobowe.

Z tak przygotowanego materiału wytworzono model łódki wielkości pudelka zapałek, który bez problemów unosił się na wodzie. Co więcej, łódka mogła zostać 5-razy bardziej obciążona, niż tej samej wielkości klasyczna konstrukcja.

Według naukowców, boja utworzona z nowego materiału wielkości koła ratunkowego mogłaby unieść na wodzie przedmiot o ciężarze konia!

Sekret nowego materiału tkwi w jego superhydrofobowości, wynikającej z nanowłoskowatej struktury, która powoduje, iż pomiędzy powierzchnią wody i metalem tworzy się warstwa powietrza, zwiększająca znacznie wyporność zanurzonego w wodzie przedmiotu i utrudniająca dostęp wody do powierzchni metalu.

Tego typu materiał (superhydrofobowy), naniesiony na powierzchnię statków redukowałby tarcie kadłuba o wodę, co przyczyniłoby się do zmniejszenia kosztów transportu morskiego, z drugiej strony - ograniczałby niszczący wpływ wody morskiej na metalową konstrukcję statków.

Źródło: PAP - Nauka w Polsce