Rezonatory mechanicznie, z powodzeniem stosowane w nowoczesnym przemyśle, właściwie niezależnie od swoich rozmiarów, charakteryzują się dobrze już opisanym, liniowym tłumieniem drgań. Okazuje się jednak, że opis ten nie jest adekwatny dla rezonatorów wykonanych z grafemu oraz węglowych nanorurek.

Struktury tego typu przebadane zostały przez grupę prof. Adriana Bachtolda z Catalan University of Nanotechnology. Rezonatory przypominają wykonane z nanorurek lub grafemu gitarowe struny o unieruchomionych końcach i mogące drgać z określoną częstotliwością. Badania wykazały, że w układach tych tłumienie ma charakter silnie nieliniowy, co sprzyja możliwości wzmacniania sygnałów oraz w znacznym stopniu poprawia czułość czujników, w których rezonatory zostały zastosowane.

Odkrycie będzie mieć głębokie konsekwencje, ponieważ jego skutkiem będzie musiała być rewizja przewidywań teoretycznych podjętych na podstawie wyników eksperymentów, w których używano rezonatorów nanorurkowych i grafenowych w celu badania efektów kwantowych. Niewątpliwe pozytywną stroną jest jednak możliwość uzyskania drastycznej poprawy czułości tego typu urządzeń szczególnie istotnych w detekcji ultra-słabych sił. Dzięki temu, grupa profesora Bertholda uzyskała już światowy rekord w czułości takiego detektora.