Naukowcy z Clemson University oraz Luna Innovations, Inc. (USA) zbadali wpływ zmiany reaktywności metalo-fullerenów wraz ze zmianą wielkości ich cząsteczek. Badania przeprowadzono w ten sposób, iż różnej wielkości fullereny (o różnej ilości atomów węgla tworzących strukturę fullerenową) zawierające ten sam wewnętrzny ładunek (taką samą liczbę atomów gadolinu - Gd, metalu z grupy lantanowców) poddano reakcji Bingel'a.

Analizując zmiany w przebiegu testowej reakcji chemicznej (reakcji Bingel'a) możliwe było określenie intensywności jej przebiegu dla różnej wielkości metalo-fullerenów.

Okazało się, iż im więcej atomów węgla tworzy fullerenowe klatki, wewnątrz których zamknięte są atomy gadolinu, tym słabiej te twory oddziałują, mają słabszą reaktywność z otoczeniem. Tym samym, absolutnie nie ma konieczności syntezy dużych metallo-fullerenów, o dużej liczbie atomów węgla (powyżej 80), gdyż nie wpływa to korzystnie na aktywność tych cząsteczek.

Obecnie naukowcy pracują nad taką modyfikacją powierzchni zewnętrznej metallo-fullerenów, by te stały się bardziej rozpuszczalne w wodzie, tym samym bardziej przyjazne środowisku jakie panuje wewnątrz ludzkiego ciała. Takie działanie jest konieczne, jeżeli fullereny z ładunkiem atomów metalu miałyby być kiedykolwiek stosowane jako czynniki kontrastujące dla obrazowania rezonansem magnetycznym.

Źródło: PAP - Nauka w Polsce